Otomasyon konuşulurken ilk soru genelde "hangi araç" oluyor. Oysa projeyi tıkayan şey çoğunlukla araç değil, sıradaki işin yanlış seçilmesi. Bu derste bir işin sıraya alınmaya değip değmediğini nasıl ölçeceğinizi ele alıyoruz.
Belirti hep aynıdır: sistem kurulur, birkaç hafta kullanılır, sonra kimse açmaz olur. Sebep genelde teknik değildir. Seçilen iş ya yeterince sık tekrarlanmıyordur, ya kuralı kağıda dökülemeyecek kadar kişiye bağlıdır, ya da zaten kimseyi rahatsız etmiyordur. Üçünden biri varsa kurulan şey kullanılmaz; suç araçta aranır ama sorun seçimdedir.
İş haftada birden çok kez tekrarlanıyor mu? Ayda bir yapılan iş, kurulum ve bakım yükünü çoğu zaman karşılamaz. Sık tekrar, otomasyonun karşılığını aldığı yerdir.
İşi yapan kişi adımları bir kağıda yazabiliyor mu? Yazılamıyorsa kural henüz yoktur; makineye verilecek bir şey de yoktur. Önce kuralı yazın, otomasyon ondan sonra gelir.
Bu iş yanlış yapıldığında ne oluyor? Müşteri kaybı ya da para kaybı varsa iş öncelikli demektir. Hiçbir şey olmuyorsa otomatikleştirmek de aciliyet taşımaz.
Bu dersin tek cümleyle özeti şudur: otomasyon süreci hızlandırır, düzeltmez. Dağınık bir süreci otomatikleştirdiğinizde dağınıklık da aynı hızla çoğalır. Sıraya almadan önce işi bir kez elle, baştan sona, adımlarını yazarak yapın. O yazı çıkmıyorsa otomasyon için henüz erkendir.
Ölçmeden başlamayın. İşin şu an ne kadar sürdüğünü ve haftada kaç kez tekrarlandığını bilmiyorsanız, kurduğunuz sistemin işe yarayıp yaramadığını sonradan da bilemezsiniz. Karşılaştıracak bir başlangıç değeri olmadan "daha iyi oldu" demek tahmin olur.
Hangi işten başlayacağınıza karar veremediyseniz yazın, sürecinize birlikte bakalım.